نوشته ها



 

عزیزی آرزو کرده است آینده‌ جوری رقم بخورد که دیگر دل‌تنگ گذشته و کسی در گذشته نشوم. آن‌هایی که گذشته و آدم‌هایش را با یک دکمه حذف می‌کنند و می‌چسبند به حالِ حال و حالِ بعد، ظاهرا از منظر علم هم کار خوبی می‌کنند و حالِ خوبی دارند. ولی خب، در این مورد، آبم با علم توی یک جوی نمی‌رود و اصلا هم دوست ندارم که برود! جریان زندگی یک چیز است و حذف گذشته چیزی دیگر. حالِ امروز، به قیمت پس زدنِ یادِ دیروز و بی حرمتیِ به آن‌چه رفته است، حتی اگر خودمان را گول بزنیم و اسمش را چیز دیگری بگذاریم، ریشه‌اش در نفرت است، حالا با کمی بالا و پایین.
می‌شود هم زندگی را داشت و هم احترام گذشته را. شاید به نظر برخی، زندگی خوبی نباشد؛ ولی خب، هر کس یک جور زندگی می‌کند دیگر. زندگی با حفظ حرمتِ گذشته، به نظر من، چیز بهتری‌ست.

 

ناصر صفاریان

هشت/ آبان/ نودوپنج

عکس از: رضا کرمانشاهی