فیلم ها



بی مقدمه، دیداری حاصل شد و فیلمی شکل گرفت. تحقیق و اشاره های فرامتنی هم در همین محدوده نگاه داشته شد، که قصد بر بنا کردن ساختار بود  بر همین محدودیت دیدار و ناآشنایی و ناآگاهی پیشین.

فیلم نه به دنبال تحلیل و تفسیر، که بیان گر یک برخورد است. حرف های یک  نفر. در یک سفر. در یک دیدار.                   

ناصر صفاریان