هفته بعد با جدیدترین مستندهای فرشاد فداییان

دو زن

پژوهش، کارگردانی و تدوین: فرشاد فداییان

تصویر: مهدی جعفری

دو زن پانزده سال است که تمامی فصل‌ها، از گرگ و میش صبح تا تاریکی شب، به جنگل و کوه‌پایه می‌روند و بوته‌های وحشی خوردنی را می چینند و در بهار و تابستان در جلگه و دشت، ساقه‌های برنج دیگران را نشا می‌کنند.

چهل‌ونه دقیقه

دریا در خانه، کشتی بر دیوار

پژوهش، کارگردانی و تدوین: فرشاد فداییان

تصویر: مجید قربانی و فرشاد فداییان

پیر محله سوروی بندرعباس، سال‌هاست از صیادی و جاشویی دست شسته؛ اما هم‌چنان دل‌بستۀ نخل و دریا و کشتی است. او اگرچه چشم‌های بی‌سویی دارد، اما با برگ نخل و رنگ، لنج‌ها، قایق‌ها و کشتی‌هایی را نقاشی می کند و به فرزندان و نوه‌هایش هدیه می‌دهد که بیش از چهل سال عمرش را بر عرشۀ آن‌ها گذرانده است.

چهل‌وهفت دقیقه

نمایش فیلم + نشست نقد و گفت‌وگو

کارشناس مهمان: فرید اسماعیل‌‌پور    

یک‌شنبه، بیست‌ونهم مرداد، ساعت پنج بعدازظهر

تهران، سیدخندان، ابتدای سهروردی شمالی، میدان پالیزی (شهید قندی)، کنار بانک مسکن، مرکز گسترش سینمای مستند

ورود برای تمام علاقه‌مندان، آزاد و رایگان است

سازِ ندیده‌مهر

این چند خط را می‌توانید در این‌جا بخوانید.

حَیَوان خبر ندارد...!

یادداشت جدیدم در این‌جا

یک عاشقانه نافرجام

در شماره جدید ماه‌نامه فیلم، یعنی همین شماره اول مرداد که تازه روی دکه آمده، در کنار مطالب پروپیمانی که درباره فیلم رگ خواب منتشر شده، من هم نقدی نوشته‌ام. از این‌جا می‌توانید بخوانیدش.

در حال و روزِ این روزها

در شماره نخستِ نشریه جدید «نیلوفر آبی»، که به سردبیری مسعود باستانی عزیز منتشر می‌شود، مطلبی نوشته‌ام. موضوع این بوده که اگر سردبیر باشم، چه می‌کنم. بنده هم نوشته‌ام: دلم نمی‌خواهد، این روزها، سردبیر باشم!

از این‌جا می‌توانید بخوانیدش.

اصلِ خویش!

یادداشت جدیدم را می‌توانید از سایت خودم بخوانید یا از منبع اصلی‌اش، سایت فرارو.

به پاسِ تلاشی برای ماندگاریِ فرهنگ و تاریخ ایران

با همایون امامی و اسماعیل خلج

مرکز گسترش سینمای مستند، یازدهم تیر نودوشش

در جلسه رونمایی فیلم «گل‌دونه، مش‌رحیم، صغرا و دیگران»

مستندی درباره اسماعیل خلج و کارگاه نمایش در سال‌های چهل‌وهفت تا پنچاه‌وهفت

روزگارِ مرگِ انسانیت است

یادداشتی نوشته‌ام به دعوت پرویز پرستویی، در سال‌گرد حمله ناو امریکایی. از این‌جا می‌توانید بخوانیدش. 

احساسِ مسئولیت!

یادداشتی نوشته‌ام به مناسبت روز شبکه‌های اجتماعی. درباره ما و روحیات‌مان در این شبکه‌ها. این نوشته در سایت سینماسینما منتشر شده و این‌جا در دست‌رس علاقه‌مندان است.

آیه‌های آه: در فهرست پرفروش‌ها

برای چندمین بار، آیه‌های آه در فهرست پرفروش‌های شهر کتاب اعلام شده.

در بخش شعر نیمۀ خرداد نودوشش:

-هشت کتاب/ سهراب سپهری/ ذهن آویز

-برای من غمگین نشوید/ چالز بوکوفسکی- سینا کمال‌آبادی/ عنوان

-آیه‌های آه/ ناصر صفاریان/ نشر نو

-شب در شعر شاعران/ عباس کیارستمی/ نظر

خرید اینترنتی از شهر کتاب

خرید اینترنتی از نشر نو

همین طوری؟!

پاریس، موزه انسان‌شناسی، بیست‌وهشتِ اردی‌بهشتِ نودوشش

در پاسخ به یک دوست ایرانی، در سالنی که تماشاگرانش، جز چندتایی، همه فرانسوی بودند:

«نمی‌دانم در فرانسه هم این‌گونه است یا نه، و نمی‌دانم  پیش از این چه‌گونه بوده. ولی در ایران، با وجودی که این سال‌ها وضعیت خیلی بهتر شده، هنوز هم در اغلب مواقعی که خانمی، به ویژه در عرصه هنر، موفقیتی کسب می‌کند، برخی تلاش می‌کنند موفقیتش را به پای نزدیک‌ترین مردی ‌بنویسند که در زندگی او حضور دارد. مخالفان فروغ هم در تمام این پنجاه‌وپنچ سال گفته‌اند و نوشته‌اند «خانه سیاه است» را اصلا فروغ نساخته! در حالی که شواهد و مدارک درباره این فیلم مهم تاریخ سینمای ایران چیز دیگری می‌گوید.»

پی‌نوشت: تعدادی خانم‌ فرانسوی حاضر در سالن، با خنده و تشویق، اعلام کردند در فرانسه هم همین طوری است!